| RadioVisie.eu > Columns > Column: Philippe Vandenheuvel gegleden (10) Column: Philippe Vandenheuvel gegleden (10) zaterdag 30 oktober 2004 ![]() 30 oktober 2004. Voor velen een dag als een ander. Of toch niet? Positief is het feit dat we met z'n allen een uurtje langer kunnen slapen of doorfeesten, al naargelang de gemoedstoestand en de leeftijd. Voor velen breekt ook de periode van de herdenking der dierbaren aan. Relativeren in dit aardse bestaan. Iets kunnen loslaten. Of je nu Kim heet of Gust of Rani. Of je nu de NMBS vaarwel zegt of DHL. Het leven zelf kan aan een flosdraadje hangen. Knip en je bent er geweest of je bent Q-geluidswinnaar. Zo simpel is het. Gisteren al naar het kerkhof geweest. De betreurde geliefden opzoeken. Een moment om bij stil te staan, zich te vergewissen van... Is het al zo lang geleden dat oma gestorven is? Terugblikken naar vroeger. Was het toen niet beter, rustiger, ongecompliceerder? Wie kan het zeggen? Niemand behalve jij zelf, denk ik dan. Nostalgie heeft een voedingsbodem. Terug naar huis, terug in de file. Je kijkt om je heen en je ziet dat iedereen gekke dingen doet om toch maar één plaatsje op te schuiven. Anarchie alom. Waarmee zijn we bezig? De TA-knop op de radio zorgt er voor dat alle files worden gesignaleerd, behalve diegene waarin je zelf zit. Al 25 lange verkeersredactiejaren. Murphy heeft overal een hand in. ‘Meer blauw op straat’, daar lijkt ook niks van in huis te komen. Zelfs het Donna-blauw verdwijnt aanstaande dinsdag. Die goeie ouwe VRT dus. Wat hébben ze toch tegen je? FOP-toestanden. Er moet iets of iemand het zwart schaap zijn, niet? Dat wisten ze bij Veronica al in… 1960. Maar moeten de collega’s eens niet af van hun voice tracks en hun PC's? Inruilen voor actueel en accuraat nieuws bijvoorbeeld? Hoge kijk- en luistercijfers? Graag als het maar niks kost. Niet aan geld, niet aan moeite. Veel generaals en weinig soldaten is een vast gegeven in medialand. Filibusteren op je dag des oordeels in het parlement? Toch geen OCMW-boekhouding met veel interne transparantie? Een leeuwenkuil met een hoog babe-gehalte. Misschien. Of een lispelende Dré Steemans die Gina Lisa in haar hemd zet. Kurt, breng de drie wijzen maar weer samen. De bladeren vallen, ze kleuren en geuren de graven en de herinneringen bruin en rood. Allerheiligen kleurt je dag, een slogan om mee naar buiten te komen. Of Allerheiligen altijd dicht bij jou. Minstens met twee. Zo gaat het ook in het echte leven, alleen is maar alleen. Tenzij je in de file staat, natuurlijk. Philippe Vandenheuvel Reageer op dit bericht | ![]() |



.jpg)


