In een democratie wordt je geboren en sterf je. Al de rest is voor bespreking vatbaar. De Canadese premier James P Whitney sloeg er zijn kiezers voortdurend mee om de oren. Het was zijn mantravariatie op: alles gaat goed, ook als het niet goed gaat. Mantra's en premiers, ze houden elkaar in evenwicht.

Dat alles - de wetten bijvoorbeeld en hoe ze tot stand komen - voor bespreking vatbaar is, in een democratie, noemt de ene de zegen ervan, de ander de gesel. Erik Suy zal het noch het een of het ander noemen, voor hem is het wat het is. Zo gaat dat onder mensen, je maakt afspraken en die afspraken schendt je of leef je na. En dat is dus voor bespreking vatbaar.

Suy was bijna vijftien jaar de hoogste representant van de Belgische democratie in de wereld. Hij speelde de rechterhand van de VN-secretaris-generaal. Een topjurist die niet van advocaten of justitie houdt. Suy is een vleesgeworden paradox.

Ute Kraft is al meer dan 40 jaar zijn echtgenote en staat stil bij Eriks hoogtes en laagtes, zijn wetten en wetmatigheden.