‘Het is Jean-Marie Dedecker’, riep een stem op StuBru. Thomas De Soete had de tip van een luisteraar uitgevogeld. ‘De snelle’. JMD zei dat ooit toch zélf? ‘Verklikkers’ riep de senator terug. En dat Kyoto een gouden kalf is. Goed om een begrotingsgat te vullen met extra inkomsten.

Extra taksen uit hetzelfde inkomen van een StuBru-presentator, een luisteraar, elke belastingbetaler zoals u en ik. ‘Do ya, do ya, do ya, do ya’, vroegen Kaiser Chiefs zich af. ‘Jahaa, ahaa, aaa’. Ondertussen beloofde JMD zich proberen te houden aan de smogbeperkingen. ‘Jahaa, ahaa, aaa’.

‘Stiekem verklikken is strafbaar’ riep Gert Verhulst. De baas van Studio 100 neemt op vakantie in Dubai natuurlijk zijn beroemde hond niet mee. Destijds wél Karen, van de 3K’s. Vastgesteld door een paparazzo van Privé, ter plaatse. Daarna zichtbaar aanwezig op het internet. Mits kleine betaling.

Binnenkort wil een Nederlander deze vorm van gluren ook in België tot bijverdienste bombarderen. Extra inkomsten om alle taksen te kunnen betalen! ‘Beeldverklikkers’, mits vergoeding. ‘Not done’ zei Paul Jambers in HLN. BV’s vallen blijkbaar niet onder kijkcijfers van maatschappelijk gluren.

‘Fout’ riep Sergio. De nieuwe VT-eM-er. Quizmaster à la Swingpaleis. De Q-gedachte nu ook op tv. Lachen! Van Banana Mouskouri tot The Village Gepopel. Vlaamse Filmpjes, uit een ver VTM-verleden. Jacques mag er al (te) breed mee lachen op zondag. Sergio op zaterdag. Showtime!

In alle ellende van begrotingen en de huidige ‘copypaste’-mediageneratie dacht ik plots weer aan onze arme provinciale omroepen. ‘We go for it’, zo stond het in hun aanvraagdossier. Ze gingen af. Als een lokale gieter. Ze proberen nu die lokale mislukkingen landelijk te bundelen.

Het medialandschap raakt steeds verder in een identiteitsverwarring. Ketenradio’s zijn een bundel van dossiers per locatie. Provinciale omroepen willen de lokale boodschappen landelijk brengen. Een commerciële Radio 2. De geschiedenis herhaalt zich, zij het met een paar komma’s verschil.

‘Vrije radio’s’ droomden er destijds van om van klein naar groot te groeien. Piratendromen, naar het voorbeeld van de grote zeezenders. Nààst de openbare omroep. Ze zijn verstikt in een rookgordijn van acht kilometer. Vele zenders van Maeva én andere krachtmetingen later. Mediasmog.

Destijds luisterden politici enkel naar zichzelf in het VRT-radionieuws om 13 uur. Even later in het tv-nieuws van 18, 19 of 19.30 uur. Het mediabeleid vervuilde toen de ether met ‘stofdeeltjes’ in elke radiostraat. Mist. In de ogen van radiopioniers en mediadromen. Kleinschaligheid. Onmacht.

Vandaag dromen provinciale omroepen luidop om vreemd te mogen gaan. De lokale partner te mogen inruilen voor een landelijke. De letter van het decreet te mogen omzetten in nationaal reclamebelang. Het is niet eens een voltallige droom. ‘Er zijn er twee niet gekomen’, zei Toon Hermans.

Expansiedrang, het is eigen aan de mens. De landelijke radiodromen van drie op vijf provinciale omroepen scheppen natuurlijk ook nieuwe mogelijkheden voor ‘lokale’ ketens. Waarom zou Cisse de Dolfijn, RGR of zelfs een Trendy FM dan niet hetzelfde mogen doen?

Of moeten we vandaag uitgever zijn om luidop te mogen dromen? Ondanks het knipperlicht, al is het niet altijd duidelijk of dat nog wel brandt. Ergens? Drie provincies willen landelijk gaan. De andere twee ‘komen er later wel bij’! Dan kan één provinciale keten dat ook! Moeten het er drie op vijf zijn?

Het wordt steeds ingewikkelder. De Vlaamse poot van de Contact-keten strijdt al jaren voor een landelijke erkenning. Zij waren op een gegeven moment zelfs al landelijk, via lokale satellieten in àlle provincies. Dat was niet genoeg. Een dekking van drie op vijf zou dat wél willen zijn. Logica!

Geert Pourquoi zweeg opmerkelijk bij die luide provinciale droom. Er werd wél opgemerkt dat de frequentieband vol zit. Dat horen we hier al jaren. Toen al, in de spirit van 79. Wie vandaag kijkt (luistert!) ziet dat er ‘plots’ tòch meer mogelijkheden zijn. Voor sommigen, niét voor iedereen.

Ondertussen ‘kocht’ een Nederlander zich hier een landelijke erkenning. SBS droomt van een overname van Donna, de provincialen van een landelijke keten. Automatische opties, in een ‘overvolle frequentieband’. Waarop wachten ketenradio’s dan nog?

Geert Pourquoi blijft lachen. Op elke foto, in élke krant. Zelfs toen bekend raakte dat Berlusconi met John de Mol aast op Endemol. Het bedrijf dat in Nederland onder RTL-vuur ligt voor vermeende misleiding met belspelletjes. Het Vlaamse tv-scherm is ’s nachts niet beter af, bellen maar!

Vlaamse controle is steeds iets meer ingewikkeld. De Kansspelcommissie moet hier de aanvragen voor belspelletjes nog bekijken! De beslissing valt pas in april, tot dan mag de Vlaamse kijker zichzelf beschermen. Elke nacht, op elke commerciële omroep. Bellen maar!

Het zoveelste voorbeeld hoe de regels in Vlaanderen Medialand minder streng zijn voor de énen, dan voor de anderen. Daarom: ketenradio’s, verenigt u! Ga landelijk! Begin met ‘een paar provincies’, later ‘komt de rest er wel bij’!

Wacht zeker niet tot de minister wakker wordt, dan wordt het te ingewikkeld! Bovendien zijn lokale ‘ethergevechten’ meteen voorbij. Niet langer klacht na klacht van de één tegen de ander. Bezigheidstherapie in een hopeloos frequentieplan. Ga landelijk! Nu!