Deze week liep het een beetje anders. Niet dat er iets mis is met de teamgeest, wees gerust. Het was m'n trouwe autootje dat er opeens geen zin meer in had.

Ik weet niet waar hij opeens vandaan kwam maar plots stond er een depanagewagen voor me. De hulpvaardige man van de helpende dienst trok, na een tijdje onder de moterkap te hebben gekeken z'n schouders op en zei: "electronica".

Meer kwam er niet uit: "electronica", maar met een respect zoals je "gods wegen zijn..." zegt als er iets onbegrijpelijks gebeurt. Je kon het al op X's blog lezen: god bestaat niet en gezien ik het daar nogal mee eens ben kon ik me niet zomaar neerleggen bij de verslagenheid van de specialist.

Volgens de boordcomputer van het onding had ik geen benzine, olie en water meer en stonden alle deuren open. "Kan je dat spul niet resetten?", vroeg ik. Wel, hij zou niet verbaasder gekeken hebben mocht er opeens een oranje blauwgevlekte olifant uit de lucht zijn gevallen.

En op dat moment had het me zelfs niet kunnen schelen mocht dat dan ook nog toevallig op mijn vierwieler zijn geweest of beter nog op die garageclown. Electronica.

Gezien m'n teergeliefde papa met ongeveer hetzelfde merk en type rondzoeft besloot ik zijn wijze raad te vragen. "Bel BMW assistance meisje, kaartje met telefoonnummer zit bij de rest van je papieren", was z'n antwoord. Dat ik daar niet was opgekomen!

Na drie uur sukkelen zag ik eindelijk licht aan het eind van de tunnel. De keurige meneer van assistance stelde zich netjes voor. Dat was eigenlijk een klein beetje overbodig want ik had niet meteen verwacht dat er, ik zeg maar iets, een bakker uit een stationwagen zou stappen waarop in't groot BMW staat. 10 minuten later kon ik alweer vertrekken. Na een reset.

Tiens, de radio vraagt om een code? Leuk, zeker met zo'n combiding. Ach, ik ken de weg toch, waar zou ik nu zo'n GPS voor nodig hebben. Na 5 keer weet je toch welke richting je uit moet? Ja? Neen! Ik niet.

Nog iets dat ik gemeen heb met X. Je zet ons verloren op de Meir in Antwerpen. Paniek dan maar? Inderdaad, en nog niet weinig.

Het vooruitzicht om ergens in Polen te belanden maakte me niet echt vrolijk. Niet dat ik iets tegen die mensen heb maar ik begrijp de taal niet zo goed. Hoe vraag je bijvoorbeeld naar het toilet in't Pools?

Ik besloot te stoppen bij het eerste beste benzinestation en daar een kaart te kopen, en een ijsje. Dat laatste uit protest tegen electronica.

Al besef ik wel dat zonder electronica jij nu een gedrukte column zou lezen. Of niet, want dan zou ook Radiovisie geen reden tot bestaan hebben. Geen electronica, geen radio... geen internet! Geen... ik mag er niet aan denken.

Na een korte pliep kon ik terug instappen en bleken radio en gps het weer netjes te doen. Electronica logica? Automatisering vooruitgang?

Smak,
Natsie@radiovisie.eu