Misschien wel over hartverwarmende initiatieven zoals “Music For Life”. Afgelopen woensdag kropen weer drie presentatoren in het glazen huis op het Stationsplein te Leuven om er zonder eten zoveel mogelijk geld in te zamelen voor drinkwater.

Bizar als deze zin klinkt, is het wel een feit dat ze door een hongerstaking op willen komen voor meer water. Als ze nu eens zelf op een minimumrantsoen vocht zouden moeten overleven?

Dat zou pas weer kopjes doen draaien, want ‘face it’: dit is de eerste en enigste opzichtige doneercampagne dit jaar. Geen tsoenami om op te surfen, geen aardbeving om iedereen wakker te schudden. Misschien ligt het aan mij, maar ik hou dit jaar mijn portemonnee meer in de gaten.

Ik heb ook de indruk dat er dit jaar, meer dan vorig jaar, wordt geprobeerd om de Hollanders de loef af te steken dan ons echt bewust te maken van het probleem.

Misschien luister ik niet lang genoeg, maar wanneer de radio de leefruimte vult ‘s morgens in de vroegte, word ik naar mijn mening lang niet genoeg attent gemaakt op het feit dat ik mijn kraan laat lopen als ik mijn tanden poets en dat dit niet de goede manier is.