woensdag
23 april 2014
RadioVisie.eu > Actueel > RadioVisie sprak met Claudia de Breij
RadioVisie sprak met Claudia de Breij
maandag 21 april 2008
Claudia de Breij is een Nederlands televisie- en radiopresentatrice, zangeres, maar bovenal cabaretière. In die laatste hoedanigheid treedt ze 25 en 26 april op in respectievelijk Maaseik en Mol. In feite ging haar Vlaamse uitstap drie optredens omvatten, maar het optreden, gepland in het kader van de 'Cabaretten' in Gent werd onlangs afgezegd wegens te weinig belangstelling. Dit interview vond een maand voordien plaats.
RV: Ik bekeek zonet de programmatie van jouw theatertournee de eerstkomende maanden. Wat een resem optredens op alle mogelijke locaties! Het lijkt wel de 'Everlasting Tour' van Bob Dylan...

Claudia: Dat is een leuke vergelijking, die moet ik onthouden! Ja, fantastisch, hé. Niets zo mooi als toeren, daar kunnen televisie noch radio tegenop. Een 'Everlasting Tour' is echt wel een droombeeld voor mij. Het is dan ook een totaalpakket: ergens naartoe gaan, dat magische moment op de planken beleven, en dan morgen weer iets anders. Het is allemaal intenser; een optreden met negentig mensen in het publiek vergelijk ik met een televisieprogramma met 900.000 kijkers. Dat ik daarmee alle kanten van het land zie is mooi meegenomen.

RV: Je hebt drie optredens in Vlaanderen op stapel staan. Zie je het een beetje zitten?

Claudia: Jazeker, vorig jaar hebben we (mijn bandje en ik) voor het eerst in Vlaanderen opgetreden. Twee data slechts, maar het was echt een hoogtepunt. Vooraf hadden ze me bang gemaakt door te zeggen dat Vlamingen een moeilijk publiek zijn en bijvoorbeeld nooit gaan staan voor een optreden. Nou, we hebben beide avonden een staande ovatie gekregen!

Die Belgische optredens zuiverden mijn hele tournee weer op. In Nederland is het meer een gewoonte geworden en begin je onwillekeurig meer op de grap te spelen. In Vlaanderen is het publiek intelligenter en naar liedjes luisteren ze veel scherper. Een kleine zaal in België geeft me zeker evenveel genoegen als een grote zaal in Nederland.

Ze kennen me hier niet echt van televisie, dus heb ik zoiets van 'Goh, daar ken ik niemand'. Ik moet daarbij soms aan mijn moeder denken: tijdens het begin van mijn carrière trad ik steeds op in de omgeving waar ik woonde. Maar op een keer had ik een optreden gedaan in Deventer, een eind verder. Er zaten een honderdtal mensen in de zaal. Toen ik dat aan mijn moeder vertelde zei me: 'Deventer? Maar daar kennen wij toch helemaal niemand?'

We hebben nu drie optredens geboekt, ik hoop dat die meevallen, dan kunnen we hier volgend jaar misschien negen of tien keer optreden.

RV: Je draait al een tijdje mee in het Nederlandse cabaretwereldje, dat heel wat drukker is dan dat in Vlaanderen. Aan wat heb je dat te danken?

Claudia: Ik merk inderdaad dat ik 'overblijf in de zeef' zullen we maar zeggen. Van de mensen met wie ik allemaal begonnen ben, zijn er niet zoveel meer die nu nog toeren. Dus moet er wel iets zijn aan wat wij doen dat 'houdbaar' is. Ik ben altijd mezelf geweest en heb nooit geprobeerd een trend te volgen.

Toen ik begon was het in de mode om dansjes, actjes en korte liedjes te brengen, terwijl ik een vrij traditionele vorm had van grappen, liedjes en een verhaal. Dat was toen helemaal niet hip. Maar als je lang genoeg je eigen ding blijft doen, wordt het op een zeker moment wel weer hip.

RV: Wat vond je van Micha Wertheim, jouw Nederlandse collega die onlangs een gehandicapte in het publiek zolang op de korrel nam tot die huilend het theater verliet? Was dit effectbejag? Zou jij dergelijke grappen kunnen maken?

Claudia: Ik was er niet bij, maar ik ken Micha wel een beetje. Het is heel inherent aan zijn stijl dat mensen hem niet altijd begrijpen. Dat vind ik juist leuk aan hem. Ik ben er zeker van dat hij verkeerd begrepen is en dat hij niet op het effect gespeeld heeft. De goede cabaretiers spelen trouwens nooit op effectbejag.

Je kan het niet zo stellen als 'zou ik dergelijke grappen kunnen maken'. Ik maak bijvoorbeeld ook een grap over mongolen. Soms zitten er mongolen in het publiek, maar dan nog zal ik die grap maken omdat ik weet dat de grap deugt. En in alle gevallen moet een cabaretier elke grap naar zichzelf toe kunnen verantwoorden.

RV: Je hebt een tijd gedraaid bij 3FM en je won zowel in 2006 als 2007 de 'Zilveren Radioster' als beste radiovrouw. Beschouw je die periode als afgesloten?

Claudia: Die periode is afgesloten, met pijn in het hart. Ik ben iemand die snel verveeld is en dikwijls nieuwe prikkels nodig heeft. Na een tijd had ik zoiets van 'Ik heb het wel gezien nu. Tijd voor iets anders'. Het enige wat me echt lang boeit is theater. Om Bob Dylan maar weer eens aan te halen: 'An artist should always stay in a state of becoming'. In die staat van ‘becoming’ wil ik me steeds bevinden, want die is heel belangrijk voor mij.

RV: Ik las ergens dat je fan bent van Danny Kaye. Vind je dat geen kleffe humor in vergelijking met wat je zelf brengt?

Claudia: Je kan wel zeggen dat zijn films kleffe Tecnicolor waren, maar dan ga je voorbij aan het talent van de man. Zijn humor was heel goed. Je zou hem als een comedy Sinatra kunnen beschouwen. Terwijl we toch met citaten aan het smijten zijn: Danny Kaye was de man die gezegd heeft 'Op weg naar de top moet je elke trede nemen, want elke trede die je overslaat doet je des te harder naar beneden vallen'.

RV: Welke indruk denk je dat de Vlamingen zullen krijgen die je binnenkort komen bekijken?

Claudia: Ik denk dat ze een stuk gelukkiger het theater zullen uitkomen dan ze er binnengegaan zijn!

Martin HOfman
Bezoek onze nieuwe website!

Reageer op dit bericht

Naam: *

E-mailadres:
Reactie: *
captcha test Type de code over: *
Verzenden »

Reacties

Er zijn momenteel nog geen reacties op dit bericht...
  


© 2014 RadioVisie.eu | ontworpen, ontwikkeld en gehost door movemedia
Alle online geplaatst materiaal is ter beschikking gesteld van de copyrighthouder(s), of werd van openbare bronnen van het internet gehaald. Niet in alle gevallen is duidelijk of op teksten, foto's, logo's en/of illustraties copyright rust. Diegenen die menen recht te kunnen laten gelden, worden verzocht om contact op te nemen, waarna 'gewraakte' items per direct worden verwijderd, indien daarom wordt gevraagd. Onterecht geplaatste items kunnen nooit tot een financiële vergoeding leiden. Personen die artikelen of ingezonden stukken sturen ter publicatie behouden hun auteursrecht, maar verlenen door inzending onbeperkt toestemming het materiaal te publiceren en in alle uitgaven, in print of elektronisch en het op te slaan in (elektronische) databanken en andere bestanden. Details tot de aansprakelijkheid van RadioVisie.eu vindt u HIER.