Alle middelen worden daarvoor ingezet; oude getrouwe (en momenteel op z’n grondvesten daverende) Tante Post, uiteraard de huidige elektronische communicatie, de persbabbels in eigen huis en ten lande, en als het nodig is ook nog eens de persoonlijke aanpak… Voor de ‘special cases’ nemen we aan…

De redactie van RadioVisie had zopas een lange babbel met Diane Waumans, woordvoerster van de VRT. Nu de wekelijkse ontmoetingen met de pers, maandelijks zijn geworden, is het inderdaad een stuk opportuner om geen vier weken te wachten om van gedachten te wisselen over zaken waarover we het niet (helemaal) eens zijn..

DE STIEFKINDEREN

Vorige week schreven we (daarom heeft RadioVisie geen frequentie, wel een mening) dat wij vonden dat het medium radio tijdens de persbabbels, de zogenaamde Foyers, bij de VRT stiefmoederlijk wordt behandeld. En dat viel enigszins ongelukkig aan de Reyerslaan. Waarna ze dat ook sportief lieten weten via Diane Waumans.

We geven het grif toe, radio is ons ding, een beetje ons kindje, en dan zien we het graag behandeld als een koningskind. Steeds, altijd en overal op de eerste plaats. Dat terwijl mededelingen over het radiogebeuren in eerdere persbabbels van de publieke omroep, helemaal op het laatst werden samengebald.

‘Ooit klopte dit’ zegt Diane Waumans, ‘maar omdat we ook wel merkten dat journalisten van de geschreven pers dat moment aangrepen om te vertrekken of toch zo goed als niks publiceerden van wat we over de radio vertelden, zijn we de radio gerelateerde onderwerpen gewoon tussen de tv-aankondingen gaan stoppen.”

KORTER OP DE BAL VIA MAIL

“Wat overigens niet zo heel veel verschil uitmaakte. Kranten en bladen blijven de radio-onderwerpen minimaal behandelen. In de toekomst blijven we deze spreiding hanteren. TV- en radio- berichten door elkaar brengen dus.”

“Uiteraard geef ik graag toe dat we meer tv-onderwerpen aansnijden op de persbabbels. Maar wat dat medium betreft, ligt het ook een stuk makkelijker. Bij televisie wordt veel langer op voorhand gepland. Radio is een medium dat korter op de bal speelt. Daarom opteren we om mededelingen over radio via mail te versturen naar de diverse redacties.”

“Op de maandelijkse Foyers zullen we natuurlijk aandacht blijven schenken aan radio-onderwerpen, en mogelijk worden dat er meer dan het ene van vorige week, maar de focus blijft op de communicatie via mail. ’s Ochtend bedacht, in de voormiddag krijgt de pers al een bericht. En dat valt natuurlijk minder op. Het gebeurt niet publiekelijk”

GEDRUKTE PERS MOEILIJK MET RADIO

Waarna we het samen eens worden over het feit dat de collega’s van de gedrukte pers veel te weinig over het medium radio in z’n totaliteit publiceren. Radio 1 en Studio Brussel hebben er het minste onder te lijden. De Standaard ruimt af en toe ook een kolom in voor Klara. Iedereen publiceert wel eens iets over MNM, maar de aandacht voor Radio 2 is en blijft marginaal.

“Terwijl daar best goede en nuttige programma’s worden gemaakt”, zegt Waumans. We kunnen haar enkel gelijk geven. We opperen zelf dat enkele uitzendingen van de familiezender eigenlijk best op het eerste radionet zouden kunnen geprogrammeerd worden. Minstens qua informatieve waarde. Een mens verwacht dan eigenlijk ook een Radio 1-behandeling in gazet en boekske. Maar nee…

GOED DAT 'WIJ' ER ZIJN

Ook samen raken we er niet uit. Noch wij noch de VRT hebben een verklaring of oplossing om de papieren pers wat meer over radio in het algemeen en Radio 2 in het bijzonder te laten schrijven. Waarom de tv-omroepster met de nieuwe haarkleur wel de voorpagina haalt en de radiopresentator die op z’n blote knieën naar Lourdes sukkelt, onderwijl geld inzamelend voor het kankerfonds, minimale of geen aandacht krijgt, is en blijft een mysterie.

“Gelukkig is RadioVisie er nog”. Voor één keer niet onze woorden, maar die van Diane Waumans zelf. En wie zijn wij om dat te ontkennen?