In de jaren zestig en zeventig zag je de beste series van Duitsland, Engeland, Frankrijk en Amerika op het scherm. Nu is het voor 80% Amerikaans wat de klok slaat. OK, er komen nog wel een paar goede Engelse politie series op het scherm en wat me daarbij opvalt is de toename van het geweld en gruwelijkheid van (misschien) het dagelijkse politiewerk.

“Een hevig protesterend slachtoffer wordt gedwongen bleekwater te drinken; een man hangt ondersteboven, met afgesneden vingers; een seriemoordenaar bewaart afgesneden ledematen als trofeeën in een doos. Scènes uit een horrorfilm?

Nee hoor. Het zijn recente voorbeelden uit Britse televisieseries als Taggart en Wakin up the dead, uitgezonden door de publieke omroep. Vijftien jaar geleden zou Inspector Morse nog zijn hoofd hebben afgewend bij een vuistslag in het gezicht van een verdachte.

Tegenwoordig moeten lichtvoetige detectivedrama’s zoals Inspector Lynley vaker wijken voor gewelddadige psychologische thrillers met soms gruwelijk geweld. Menselijke en humoristische detectiveseries met maatschappelijk relevante thema’s delven het onderspit.

Inmiddels is men er bij de televisiemaatschappijen achter gekomen dat het publiek niet zit te wachten op overbodige wreedheden. Bij de BBC constateerde men dat de kijkcijfers van Dalziel & Pescoe terugliepen omdat er heftige martelscènes in bepaalde afleveringen voorkwamen.

Inmiddels is ook David Jansen, bekend als inspector Frost van plan met de serie te stoppen omdat hij te oud wordt. In Frost kwamen geen expliciete gewelddadigheden voor. Gelukkig. Wel was er veel plaats voor humor net als in de serie Midsomer Murders en Foyles War. En Duitse series? Waarom worden de afleveringen van Derrick niet herhaald?

Een traag verlopende handeling, maar sympathiek. Waar blijft Tatort? Waar blijft Ein Fall fur Zwei ? Gelukkig was Flikken, waar heel weinig geweld in voorkwam. Ik zeg met nadruk: voorkwam. Verleden tijd. Ik zit naar het nieuwe seizoen te kijken en daarop word ik “getrakteerd”op weeral een ‘knap’ in beeld gebracht lijk.

De serie mag bekeken worden door zesjarigen en ouder. In die tijd las ik Pinkeltje… En doordeweeks kijk ik naar Maigret op één. Knap, vol sfeer en zo Frans als Boursin. Iemand in Brussel moet eens beslissen om die reeks niet om drie uur in de namiddag uit te zenden, maar gewoon op zaterdagavond!