In Europa is Salon.com misschien niet zo bekend, in de VS wel. Deze pure online uitgave brengt veel achtergrond en lifestyle. Omdat er geen printeditie bestaat, moesten alle inkomsten online gezocht worden. Daarbij kon de uitgever, Scott Rosenberg, kiezen tussen het nieuws gratis aanbieden, en hopen op inkomsten uit reclame, of het nieuws betalend maken, en (bijna) alle content achter een betaalmuur (paywall) te zetten.

De uitgever opteerde voor de tweede oplossing, en overleefde een tijdje met de betalende abonnees. Overleven is het woord, want hun aantal bleef beperkt, en groeide niet aan. Toen de adverteerders enkele maanden na 9/11 terug vertrouwen kregen in de online wereld, besloot de uitgever een andere werkwijze toe te passen: voor de niet betalende abonnees kwam er een advertentie van dertig seconden, die men eerst moest uitzitten, waarna men een gratis "dagpasje" kreeg.

Maar op dat moment zat Salon.com al opgezadeld met de reputatie ontoegankelijk te zijn voor niet-abonnees. Het duurde een hele tijd (de uitgever spreekt van "jaren") om die surfers terug te lokken, en het lezerspubliek opnieuw te zien groeien. Nu is Salon.com opnieuw gratis.

De conclusie voor Scott Rosenberg? "Wanneer je een product hebt dat zeldzaam is (niche nieuws), dan kan je er gemakkelijker geld voor vragen. Gespecialiseerde informatie, informatie die mensen nodig hebben om hun brood te verdienen en die ze nergens anders vinden, enz. Maar wanneer er gratis alternatieven zijn, dan zal je niet ver geraken, zelfs al bied je meer kwaliteit".

Een wijs woord!

Bericht: NeTTies