Vandaag gaan we terug naar de periode dat we met z’n allen naar muziek luisterden die letterlijk vanop de Noordzee kwam, via zenders aan boord van speciaal uitgeruste schepen. Buiten de territoriale wateren gelden immers geen landelijke wetten. Men moest er alleen zorg voor dragen dat zo’n schip nooit binnen de landsgrenzen belandde.

Maar hoe moest het dan met het onderhoud? In de kranten van augustus 1963 vonden we een antwoord. Er wordt bericht over een nieuwe vinding, waardoor het mogelijk werd schepen een schoonmaakbeurt tot onder de waterlijn te geven en op te knappen. Het bedrijf N.V. Magneto-Chemie uit Schiedam vermeldde daarbij uitdrukkelijk het zendschip van Radio Veronica.

“Aan boord van de kotter die Veronica regelmatig van proviand en programma’s op de band voorziet, zullen enkele kikvorsmannen uit de Scheveningse haven vertrekken om het schip onder de waterlijn op te knappen.”

Het was daarbij de bedoeling om de roestlaag, die zich in de loop der jaren op de romp van de Borkum Riff had vastgezet, te verwijderen. Normaal gebeurde dit op de werf, maar aangezien het radiozendschip geen enkele haven binnen kon worden binnengesleept zonder gevaar in beslag te worden genomen, had de directie van Veronica zich gewend tot de Schiedamse ondernemer, H. B. Beer, directeur van Magnete-Chemie.

Voor de toen nieuwe vinding was patent verleend in verschillende landen en de directeur had een verklaring waarom op zee gewerkt kon worden: “Gewoonlijk bestaat de bescherming tegen roest op de scheepshuid uit zinken blokken, die tegen de platen van het schip worden gelast. Deze blokken dienen te voorkomen dat roest ontstaat. De werkingssfeer van de zinkblokken bedraagt enkele meters, zodat elk schip – afhankelijk van de grootte, tientallen van deze blokken nodig heeft.”

Tot begin 1963 was het voor het aanbrengen van de blokken steeds noodzakelijk geweest een schip op de werf of in een dok te zetten omdat laswerk heel moeilijk onder water kon worden uitgevoerd. De heer De Beer ontdekte echter een nieuwe mogelijkheid. In de blokken bracht hij sterke magneten aan met een trekkracht van niet minder dan 1800 kilo. Daardoor hechtten de blokken zich onwrikbaar vast op de scheepshuid.

Op deze manier kon een schip binnen enkele uren een anti-roestbeurt krijgen. De Beer: “Het systeem biedt grote voordelen voor de scheepvaart. Immers, de vinding betekent kosten- en tijdsbesparing. Normaal dient een schip voor een dergelijke behandeling ongeveer 36 uur uit het water worden genomen, terwijl werken volgens de nieuwe methode slechts enkele uren vergt. Bovendien kan het schip gewoon in het water blijven liggen. Daarnaast biedt het systeem mogelijkheden voor de bestrijding van roest op damwanden of pijpleidingen. “

De Borkum Riff was het eerste schip waarop de nieuwe methode werd Toegepast. Volgens de ondernemer zou het voor twee jaar van roest gevrijwaard blijven.