Achteraf lijken de programma's en presentatoren misschien oubollig, maar in die tijd betekenden ze voor vele Nederlandstalige luisteraars de enige mogelijkheid om kennis te maken met en om te genieten van de Amerikaanse populaire muziek. De succesvolle formule van het station komt ook naar voor in het feit dat vele presentatoren later te horen waren bij de zeezenders en bij de Hilversumse omroepen.

Het 'hoofdkwartier van Radio Luxembourg, 
Villa Louvigny

EEN GEBREK AAN BRONNEN

Vanaf 1959, het jaar waarin ik zelf naar het station begon te luisteren, heb ik altijd iets gehad met Radio Luxembourg. In mijn jeugd stond de radio bij ons thuis regelmatig op dit  station afgestemd, zeker op de zondag als de programmering direct werd gericht op de Nederlandse luisteraar.

Wij waren in die tijd niet de enigen die graag naar Radio Luxembourg luisterden. Het commerciële station uit het Groot-Hertogdom was uitermate populair, niet in de laatste plaats omdat het een uitstekend alternatief bood voor de meer gezapige programma's die vanuit Hilversum werden aangeboden.

Radio Luxembourg stond garant voor "jazz", in die tijd het brede etiket voor bijna alle Amerikaanse populaire muziek - een genre, dat door de Nederlandse omroepen slechts mondjesmaat werd aangeboden. In de Nederlandstalige uitzendingen werd ook het "lichte lied" niet vergeten.

Daarnaast ontleende het station zijn populariteit aan een reeks van populaire presentatoren en dj's die wisten hoe zij hun publiek moesten aanspreken. Dit artikel biedt een terugblik op enkele jaren uit de naoorlogse geschiedenis van de Nederlandstalige afdeling, oftewel "service" van het station.

BIJZONDER GROOT VERMOGEN 

Van de geschiedenis van het station is niet veel bewaard gebleven. Enig historisch besef heeft men binnen de organisatie nooit gehad. Radio Luxembourg kwam, was populair, en verdween vervolgens bijna geruisloos. Dit geldt zowel voor de Nederlandse afdeling als voor de internationale service.

Urenlang, dagenlang, jarenlang en decennia achter elkaar hebben miljoenen mensen hun radio afgestemd op de diverse frequenties waarop men achtereenvolgens uitzond. Daarbij was overigens vooral de "208" een belangrijke ontvangstmogelijkheid. Het grote aantal luisteraars dankte men niet alleen aan het feit dat vele mensen toen een radio bezaten waarmee in die tijd enkel ontvangst via de middengolf mogelijk was, maar tevens aan het enorm hoge vermogen waarmee het signaal over een groot deel van West-Europa werd verspreid. 

Ondanks dat omvangrijke luisterpubliek is een groot deel van de geschiedenis van het station definitief verloren geraakt.

Morgen: deel 2