De Zeezender Odyssee
Gugiemo Marconi kon dan reeds in 1897 voor de geboorte van het radiotoestel gezorgd hebben, het zou toch nog tot het einde van de Tweede Wereldoorlog duren vooraleer dit wonderbaarlijke huiskastje echt volkspopulair zou worden.
Daarvoor zorgde vooral de muziek. Zet je zorgen opzij en zing mee op 't refrein, weetjewel. Het stijgend sukses van het nog altijd nieuwe medium ontging natuurlijk de overheid niet. Ze haastte zich om, zowel op nationaal vlak als door internationale akkoorden, de nieuwe vrijheid aan banden te leggen door er een staatsmonopolie van te maken. Een aanslag eigenlijk op de grondwet die de vrije meningsuiting waarborgt. Het lag voor de hand dat daartegen protest zou groeien.
Vooral dan door enkele idealistische
"radiofreaks", die deze beknotting van hun vrijheid niet aanvaardden maar
evenmin vrede konden nemen met het ge-ouwehoer waarin de staatszenders waren gaan
uitblinken. Ze gingen dus radio maken zonder officieel toegewezen golflengte en
vergunning. Die hadden ze eigenlijk niet nodig, want dergelijke stations stuurden hun
programma's in de eter vanuit de internationale wateren, waar geen toelatingen vereist
zijn. De zee is immers vrij, geen enkel land kan daar wettelijk optreden. Hoe dan ook,
deze radiostations kregen het aureool van "piraat" mee, omdat ze een golflengte
kaapten... Men had ze evenzeer "vrijheidsstrijders" kunnen dopen, want in elk
land dat zich echt demokratisch weet zijn de media vrij, of het nu om pers, radio of
televisie gaat...
Op deze unieke website wordt de geschiedenis van deze "zeezenders" verteld, vanaf de eerste minuut dat ze in de lucht waren tot het einde.
Een ongewone en bewogen geschiedenis, waarvan de vrijheidslievende Denen de eerste mijlpalen plantten.
